Skontaktuj się z nami! 32 33 93 170
Stwardnienie rozsiane SM
Stwardnienie rozsiane SM

Jest to choroba przewlekła, zapalna choroba ośrodkowego układu nerwowego, podczas której dochodzi do wieloogniskowego uszkodzenia tkanki nerwowej. Przebieg choroby jest naprzemienny. Najpierw stan osoby chorującej na SR jest dobry i nagle się pogarsza po czym znów się poprawia.

Generalizując, stwardnienie rozsiane dotyczy choroby komórek nerwowych, odpornościowych mózgu. Dochodzi do uszkodzenia otoczki mielinowej wokół wypustek komórek nerwowych. To powoduje niemożność poprawnego przekazywania impulsów wzdłuż dróg nerwowych w mózgowiu i rdzeniu kręgowym.
Dokładne przyczyny stwardnienia rozsianego są nieznane. Mówi się o wielu czynnikach. Niewątpliwie nie bez znaczenia jest rozmieszczenie osób cierpiących na stwardnienie rozsiane na świecie. Najwięcej chorych mieszka w krajach najbardziej oddalonych od równika (Kanada, Stany Zjednoczone, Północna i Środkowa Europa, Australia, Nowa Zelandia). Drugim ważnym czynnikiem są uwarunkowania genetyczne. Częściej choroba ta występuje u rodzeństwa i rodziców oraz dzieci niż w innych przypadkach. Najbardziej narażeni na stwardnienie rozsiane są Europejczycy. Ludzie młodzi chorują częściej niż starsi (między 20 a 50 rokiem życia), kobiety częściej i 5 lat prędzej niż mężczyźni.

Stwardnienie rozsiane wywołuje cały wachlarz objawów, które na początku są łagodne i przemijające, dlatego nie powodują niepokoju. Do tych znaczących o rozwoju choroby należą: zaburzenia czucia, osłabienie siły mięśniowej, problemy w poruszaniu się, kurcze mięśniowe, trudności w utrzymaniu równowagi i koordynacji ruchowej. Również trudności w przełykaniu, problemy z mową, widzeniem, nasilone zmęczenie, ostre zespoły bólowe, depresja. Bardzo często dochodzi do nietrzymania moczu, jego zatrzymania lub zaparcia. Osoby cierpiące na stwardnienie rozsiane często doznają częściowego lub całkowitego zaniewidzenia, widzą podwójnie lub są osłabione. W tej chorobie ból przynosi cierpienie i jest trudny w leczeniu. Ból ten jest wg osób cierpiących na tę chorobę jest kłujący, pulsujący i powoduje uczucie zdrętwienia.

Prognozy dla osób cierpiących na stwardnienie rozsiane nie są jednoznaczne. Są zależne od płci, wieku, pochodzenia, rasy, objawów początkowych lub stopnia niepełnosprawności. Nie ma leku, który pozwoli na całkowite wyleczenie z tej choroby, może ona jedynie opóźnić jej rozwój. Jednak przy najnowszych metodach osoby ze stwardnieniem rozsianym żyje prawie tak długo co osoby zdrowe.

Dla osób cierpiących na stwardnienie rozsiane stworzono zestaw ćwiczeń, które przedstawiamy poniżej:

• ćwiczenia rozciągające – poprawiają elastyczność mięśni
• ćwiczenia dynamiczne – poprawiają siłę mięśni oraz odporność organizmu
• ćwiczenia oddechowe – relaksują i rozluźniają
• ćwiczenia równoważne – na poprawę stabilności i równowagi
• ćwiczenia koordynacyjne – poprawiające płynność i kontrolę ruchów

Aby efekty były widoczne, ćwiczenia należy wykonywać kompleksowo. Ćwiczenia wykonywane całościowo i dokładnie poprawiają funkcjonalność pacjentów i zmniejszają ich niesprawność. Oprócz ćwiczeń fizycznych należy wykonywać też ćwiczenia umysłowe. Konstruowanie zdań oraz doskonalenie zdolności poznawczych to świetny trening zarówno dla ciała jak i dla ducha.